Bir gece, lunapark renkli ışıklarıyla karanlığımızı aydınlatıyordu. Ama o ışıklar bana geçmişi hatırlatır... ve ışıklar geceyi aydınlatsa da bana hep karanlığı anımsattı o lunapark. Çünkü ablam o ışıkların arasında karanlığın içine gömülmüş, gözlerini sonsuza kadar kapatmıştı. ... "Eğer bir gün bana bir şey olursa, Ay'a bak sevgili kardeşim. Çünkü ben her zaman orada seninle olacağım." diye mırıldandı, tam o anda bir silah sesi duyuldu. O gece Ay'a baktım ve dua ettim, ablam ölmesin diye. ... "İnsanların eğlenip mutlu olduğu yerde ben acı çekiyordum." Ben Işıl Akduman ve bu da benim hikâyem

(Tanıtım Bülteninden)