Bütün bir halkın, koca bir Anadolu’nun canı, gözdesi, mürşidi olmuş…
Nice canları yüzyıllarca, sevgi kervanları gibi ardına takmış, sürüklemiş…
Kendi maddi varlığı erimiş, yok olmuş, kaybolmuş; su, toprak ve yel olmuş…
Soluğu, tüm Anadolu’yu ve hatta sınırlar ötesini sarmış…
Doğduğu varsayılan kendi köyünde ne adı ne tozu kalmış.

Sözleri alınmış, satılmış, divanlara, dualara girmiş; bütün cömertliği ile herkese verebileceğini, verebildiğini kısıtlamadan, kıskanmadan, kana kana, doya doya, duya duya vermiş.

İçindeki en güzel sevgi duyguları, buram buram Yunus Yunus kokan şiirleri ile bir gurbet köşesinde ölmüştür Koca Yunus.

(Tanıtım Bülteninden)