Murathan Mungan'ın Mezopotamya Üçlemesi'ni oluşturan Mahmud İle Yezida, Taziye ve Geyikler Lanetler ile Bir Garip Orhan Veli oyunlarına 2007'de yeni bir oyun ekleniyor: Kâğıt Taş Kumaş. Üç perdeden oluşan bu kitap da "tiyatro oyunları okunamaz" görüşünü bir kez daha geçersiz kılacak. Tiyatro tutkunlarına olduğu kadar tüm edebiyat severlere de hitap eden bir niteliği var. YAZAR HAKKINDA21 Nisan 1955 İstanbul doğumlu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü'nü bitirdi. İlkin çeşitli dergi ve gazetelerde yazıları ve şiirleriyle görünen yazarın ilk kitabı 1980'de yayımlanan Mahmud ile Yezida'dır. Daha çok şiirleri, hikâyeleri ve oyunları ile tanınan Murathan Mungan aynı zamanda radyo oyunu, film senaryosu ve şarkı sözü yazdı. Metis Yayınları, yazarın kitaplaştırdığı bütün çalışmaları bir külliyat olarak yayımlamaktadır. Sayfa Sayısı: 104 Baskı Yılı: 2007 Dili: Türkçe Yayınevi: Metis Yayıncılık

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Kağıt Taş Kumaş

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

Keşiş, Cinler ve Tanıklar, Türkiye tarihinden bir kesit. “Kısa Türkiye Tarihi” de denebilir bu kitaba. Ama o kadar kısa ki bu tarih ve öyle bir kesit ki bir türlü sonu gelmiyor. 1970’lerin sonu ile 1980’lerin ortalarına gelene kadarki yıllarda göründüğü söyleniyor Keşiş’in. Oysa söylendiği gibi değil, hâlâ bir yerlerden bakıyor bize. “Ahmed’in Cinleri” bölümündeki cinler hâlâ içimizde: kimi zaman dersliklerde “Cin Cini” olup hakikatin bilimle mi gönülle mi kavranacağını sorguluyor, kimi zaman Cin Mehmed olup ensemizden gözlüyor bizi, kimi zaman bilmeye ve öğrenmeye yönlendiren Sevdâ biçiminde beliriyor.

 

Ele avuca sığmaz cinleri var Ahmed’in; bir de tanıkları: Keşiş, Elif, Nuri, Dilek, İlyas, Süavi, İbrahim. Her birinin ayrı bir hayatı, dramı, trajedisi, kahrı, öfkesi, arayışı, kopuş biçimi var ve her biri, Keşiş’i gösteriyor; her birinin yolunu Keşiş tutuyor. Aslında, her şeyi harften ibaret olan Keşiş, onlarda nasıl da parçalandığını görüyor. Okuyanın, düşünenin, anlamaya çalışanın parçalanması bu ve ancak parçalarını gördüğünde kendisini fark etmesi. Keşiş, Elif, Nuri, Dilek, İlyas, Süavi, İbrahim; hepsinin toplamı, KENDİSİ.

 

Dünyasını harflerden, kitaplardan kurmuş olan Keşiş ve benzerinin bir harf oyunu, Keşiş, Cinler ve Tanıklar. “Keşiş, harflerden başını çıkarıp dünyaya bakamaz pek.” Ama bakabileceğini de baktığında ne olacağını da bilir. Bakarsa ne mi olacak? “Bir baksın Tarzan olacak.” Bakışın korkunçluğuna davet ediyor bu kitap.

 

(Tanıtım Bülteninden)