Dua, sadırdan avuçlara düşenlerin, kanatlanıp arşa yükselmesidir.

Dua, perdeler açılsın diye bir sesin semada yankılanmasıdır.

Dua, iki elin göğüs hizasına kadar yükselmesi, göz kapağının hazine gibi sakladığı rahmeti salıvermesidir.

Dua, o ana kadar dik duran başın, sol yana düşmesi ve mesafelerin anlamını yitirmesidir.

Dua, meleklerin seyre dalması, kalemlerin nihayetsiz, sözlerin kifayetsiz kalmasıdır.

Dua, bir rahmet elinin, belleri çatırdatan ağır yükü alması ve her yâr deyişimizde, şahdamarımızın altına varmasıdır.

(Tanıtım Bülteninden)