Her korku çocukluğumun gölgesiydi sanki.
 
Zaten ben her şeyden korktum ve korkularım boyumu hep aştı. Her korku çocukluğumun gölgesiydi sanki. Korktum. Her şeyden, herkesten korktum... En çok da kendimden korktum. Aynaya bakmaktan, sokağa çıkmaktan, markette soru sormaktan, annemle dışarıda bir korku olmadı ama hiçbir zaman. Yüzüne baktıklarım da benden korktu. Haklıydılar, nasıl korkmasınlar ki...
 
Çocuklukluğundan şimdiye uzanan travmaları ile yan yana yürüyen Oğuz,
 
Kadın olmanın büyüsünden bihaber, eğlenceli, ruhu zengin anne Tüliş,
 
ve Oğuz’un dünyanın merkezine koyduğunu çok sonra anladığı kadın Asiye...