Osmanlı/Türk kültürünün dayandığı temel öğretim yöntemi, meşk`tir. Musikîden hat sanatına kadar geleneksel estetiğin doğasını şekillendiren bu yöntem, aynı zamanda usta-çırak ilişkisi etrafında örülen toplum ahlâkının da aynası olmuştur.Meşk, Osmanlı`dan Cumhuriyet`e sanatkâr kuşakları arasındaki bilgi ve tecrübe aktarımını sağlayan bir kültür köprüsü özelliğini de taşır. Bu açıdan tarih boyunca toplumsal hafızayı temsil etmiş; sanatçıları ortak bir aidiyet duygusuyla kuşatarak, bütün geleneksel sanat türleri için âdeta bir harç ödevi görmüştür.Cem Behar, bugüne kadar basit bir pedagojik uygulama sayılan, bu nedenle de kıyasıya eleştirilen meşk yöntemini, geleneksel Osmanlı/Türk musikîsi bağlamında farklı bir bakış açısıyla inceliyor. Meşk`m tarihi, pratiği ve ahlâkı, dün-bugün ekseni üzerinde ilk defa bu detaylı araştırmayla günışığına çıkmakta.

(Tanıtım Bülteninden)