Etrafınıza bakın. Yakınınızda bu acıyı yaşayan insanlara bakın. Ziyaret edin onları. Gidenin doğum gününde pasta götürün, mum üfleyin. "Seni unutmadık, ışıklarda uyu" deyin. Ezber bozun. Tersine çevirin kuralları. Daha çok acı vermek için değil, onların acılarını biraz hafifletmek için yapın bunu. “Ölünün ardından konuşulmaz” sözünün, gidenin olumsuz yanlarını konuşmamak için söylendiğini unutmayın.
Onun ardından bol bol konuşun. Gidenin tüm o güzelliklerini kalbinizle, ruhunuzla anlatın...
Nuran Karakaya “An'da Geçmiş Zamanlar” isimli kitabından sonra “Ölünün Ardından Konuşun” öyküleri ile hayatın içindeki yaşanmışlıkları kendi gönül gözünden satırlara döküyor.
(Tanıtım Bülteninden)

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Ölünün Ardından Konuşun

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

Merak bu ya! Resim ve şiir bir kitapta nasıl duracak sorusuyla şair ve ressam 24 insan imece usulü ile bir araya geldik. Kafamızı kurcalayıp duran soru şuydu. "Resim ve şiir bir arada- kitaplaşırsa nasıl durur?"Kısa bir zaman zarfında herkes eteklerinde ne varsa döktüler ortaya bu soruya cevaben. “ŞiiR & Resim Kitabı” nin hikayesi de böyle başladı. Yola çıkarken bu kadar kısa sürede derlenip, toparlanacağımızı tahmin bile edemezdik. Asılolan varmak değil, yola çıkmak dedik. Biliyorduk ki bu yolda herkes birbirinin öyküsüne nöbetçi olacaktı. Birbirimizin yalnızlıklarına ortak oldukça evcilleştik. Uzak yoldan gelecek bir yolcuyu bekler gibi bekledik yeni katılımcı arkadaşlarımızın şiirlerini. Keyifli bir kalabalık oluşmaya başladı kısa sürede. Katılımlar arttıkça; bir çiçeğin kırılmış dalı gibi suda yeniden köklenip, coşmaya başladık. Sadece şiirleriyle veya resimleriyle katılan arkadaşlarımız olduğu gibi hem şiirleriyle hem de resimleriyle katılan arkadaşlarımızın sayısı da hiç az değildi. Sonunda,“ŞiiR&Resim Kitabı'nı” elle tutulur hale getirdik. Hepsinin içine birer papatya kurusu yerleştirmeyi de ihmal etmedik. Yıllar sonra bile okunurken bahar tadında kokabilsinler diye...İçimizdeki şiirlerin dışarıdan okunacağı şeffaflıkta bir şeyler geçirip üstümüze, kafesteki dilsiz muhabbet kuşları gibi ‘susma nöbetini’ biz devraldık şimdi. Bundan sonra söz okurun.
 
(Tanıtım Bülteninden)