Bilmiyorsunuz değil mi?

Her aşk, iki kişi arasında yapayalnızdır.

Kadınların aşkı  vardır,  erkeklerin aşkı vardır.  Ama aşkın kimsesi yoktur.

Zaman belli değildi.

Yer yoktu.

Fakat kişiler sizin kadar gerçekti.

Adam sıradan bir adamdı. Dünyadaki diğer adamlara benziyordu.

Kadın da öyleydi. 

İkisini de bu hikâyeye konu yapan tek şey –aşk-tı.

Mecnun değildi adam ve Leyla değildi kadın.

Adam dağları delmemişti ve kadın, aşk uğruna verem olmamıştı.

Kadın’ına kimse şiir yazmamıştı.

Adam kimseye şiir yazmamıştı.

Kadın adam’a geldi.

Yok!

Ya da

adam kadına gitti.

Aslında bunun da önemi yoktu.

Önemli olan bir aşk vardı ve o da yapayalnızdı.

…..

Yazarın Evîn’i senin düş‘ündür. Senin aşkın, senin çocukluğun, senin sırdaşın, senin yoldaşındır.

Belki de sen başka birinin Evîn’isin… Kim bilir…

Kimse Evîn’i tanımaz çünkü herkesin Evîn’i kendi yüreğindedir…

-Emine Tanırgan-

 

(Tanıtım Bülteninden)