“Ey okur! Bu dünyada saygınlık kazanma peşinde olsaydım, kendimi eğreti ve uydurma güzelliklerle donatırdım. Aksine istediğim, beni bütün sadeliğim, doğallığım, sıradanlığım içinde görmeleri, hiçbir özenti ve yapaylık peşinde olmadığımı anlamalarıdır, çünkü ben kendimi anlatıyorum burada.”

Fransız edebiyatının en eski, ama aynı zamanda en modern eserlerinden biri olan Denemeler’de (1595) Montaigne okuru, eserinin öznelliğini belirterek selamlıyor. Arkadaşı La Boétie öldükten sonra, birlikte tartıştıkları konuları tüm dünyaya açmaya karar verip eline kalemi alıyor. Arkadaşlıktan eğitime, felsefeden kitap okumaya, dinden ölüme kadar çeşitli alanlarda düşüncelerini yazıyor. Kendinden yola çıkarak insanlık ve buna bağlı kavramlar üzerinde geziniyor; insanın dünyadaki yerine ve düşüncelerine, eylemlerine dair köklü önermeler sunuyor.

Ele aldığı evrensel ve zamansız konularla Denemeler, yazıldığı ilk dönemden günümüz modern dünyasına dek geçerliliğini hâlâ sürdürüyor; kişisel yazım ve felsefi anıt arasındaki dokunulmaz yerini korumaya devam ediyor.

(Tanıtım Bülteninden)