Oysa hepimizin kendi kafasında kurduğu bir dünyası vardır. İçinde sevdiği biri, bahçesi olan sessiz bir evi, evin ke- narında ki gölette sevdiğinin dizlerine uzanmış ve evin içe- risinde baba deyip koşarak gelen çocukları. Hepimizin kafa dünyası vardı. Fakat benim adıma paranoid şizofreni deyip küçücük bir kara delikli odaya tıktılar beni. Kendi dünyamda sevdiğim kadının cezasıydı bu. Zebani görünümlü doktorlar ve menopoza girmişçesine hiddetlenen hemşirelerin hezime- tine uğradım ben. Ve karanlık dolu geçmişim. Gece çökün- ce başladı benim hayatım, biraz derin, biraz ürkütücü, biraz karanlık ve yarı aydınlık. Kendi dünyamın esiri üzerine do- paminlerle, nöroleptiklerle her gün öldürüldüm ben, bilmem sonum ne olacak. Sonumu sen yaz.

(Tanıtım Bülteninden)