Başka Biri Olmanın Romanı dayatmalara, biçimlendirmelere karşı bir Agâh Yılkı duruşudur. Dünyanın insanı şekillendirmesine bir reddiyedir. Ailesizlikten değil. Yokluğun izahı da değil. Hiç olmayanı yokluk örtüsüyle örtmek hiç değil. Bilakis Agâh maskelerin, perdelerin, makyajların ipini pazara çıkarmak için konuşuyordu. Konuştukça yaralanıyor, yaralıyor; fakat farkına varmasa da bir parça sağaltıyordu.

Özgürce düşünmeyi ve kendi fikirleri ile var olmayı öğretmek için çırpındığı öğrencilerini ideolojilerin anaforundan kendi olmanın kıyılarına çekmeye çalışıyordu. Akıntıya karşı kürek çekmek, affedilmez bir suçtu. Cezasını çekmeye hazırdı fakat yargıç bigâne, hüküm asılsızdı. Nihal’in gözleri, Sühan’ın hikâyeleri, Yakup’un tecessüsü, Agâh’ın daima sıkılı yumrukları...

Başka Biri Olmanın Romanı ile Mahmut Coşkun ‘Aile Kavramı’na hiç alışkın olmadığımız bir tavırla dikkat çekiyor.

(Tanıtım Bülteninden)