“Siz de kimi aşkların romanlara layık olduğunu düşünenlerden misiniz? 1940’lı yılların Sivas’ından günümüzün İstanbul’una çok derinlerde korunarak taşınmış, yılların yıpratamadığı bir bağlılığın hikayesi bu. Beyhan, çok kısa süren aşkını, son nefesine kadar içinde yaşatarak bize asla vazgeçilemeyecek bir insanlık değerini hatırlatıyor. Çünkü ölüm hiçbir zaman bir aşkın sonu değildir. Serpil Şenol, zarif üslubuyla romanlaştırılmış bir aşkı değil, gerçek bir aşkın romanını yazmış. Bu da bir başka yaşamak değil mi?”

Mario Levi

(Tanıtım Bülteninden)