<p>Son dönem Osmanlı aydınları, dalgalarla dövülen bir sahilde yaşadılar. Gelenek, onlar için güvenli olan tek limandı. Boğulmamak için değerlerine sarıldılar. Fatma Aliye Hanım da onlardan biriydi. Ahmet Cevdet Paşa'nın biyolojik, Ahmet Mithat Efendi'nin manevî kızı olarak, Hristiyan dünyanın tüm taarruzlarına karşı kalemine sarıldı ve döneminde İslam'ın yayılmasıyla ilgili etkili bir kaç olayı kaleme aldı. İslam'ın İstilası'sı savunma hatları birer birer yıkılan bir dünyanın son direniş hatlarını kayıt altına aldı.</p>
<p> </p>
<p>(Tanıtım Bülteninden)</p>
<p> </p>

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

İslam'ın İstilası

<br/>"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi?<br><br>Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır.<br><br>8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır.<br> (Tanıtım Bülteninden)<br/><br/><br/><br/><b>Sayfa Sayısı: </b>71<br/><br/><b>Baskı Yılı: </b>2014<br/><br/><br/><b>Dili: </b>Türkçe<br/><b>Yayınevi: </b>Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

<div>“…Her sorunun cevabı, baktığın yerdedir” derdi Yanni.</div>
<div>Bir güz akşamıydı. Ortalık serinlemiş. Hava kararsam mı kararmasam mı diyor. Bahçede yan yana dolaşıyoruz. Yerde on santim çapında yuvarlak bir oluşum gördüm. Bir tekmeyle dokunarak: ‘Bu ne ya?’ diye sormama kalmadı, oluşum param parça oldu.  Kapadokyalı; ‘Sen tekmeleyene kadar mükemmel bir mantardı) dedi.</div>
<div>Böyle durumlarda genellikle, canlılara saygılı olmanın erdeminden, o zavallı mantarın da bir canı olduğundan falan filan söz edilir oysa. Bu vaazlar bir kulaktan girip ötekinden çıkar.</div>
<div>Bu olayı 35 yıldır hatırlıyorum. Bir gün eve geldiğimde Yanni’yi bahçede bir ağaca merdiven dayamış tırmanırken buldum. Tepeden tırnağa plastik bir torbaya bürünmüştü. Bana: ‘Sakın buraya gelme’ diye bağırdı. Tamam. Sabırla bekliyorum. Ne yaptığını çok merak ediyorum. Elinde bir şey tuttuğunu gördüm. Her ne ise, onu ağacın dallarından birine yerleştirmeye uğraşıyordu. Sonra işi tamamlamış olmalı ki geldi.</div>
<div>‘N’apıyordun?’ dedim.</div>
<div>Çok olağan bir şeyden söz eder gibi: </div>
<div>‘Eşekarısının yuvası düşmüş, yerine koyuyordum’ dedi.</div>
<div>Sesindeki olağanlığa kulak veren her gün yapılası rutin işlerden birini yaptığını sanır. </div>
<div>‘Hiiiç, elma topluyordum’ der gibi...</div>
<div>Eşekarılarının yuvasını kim n’apsın be adam!</div>
<div>‘Ağaca neden yerleştiriyoruz eşekarısı yuvasını?’ diye sorduğumda.</div>
<div>‘Biz buraya gelmeden önce onlar buradaydı.’ demişti.”</div>
<p> </p>
<p>(Tanıtım Bülteninden)</p>
<p> </p>