Peşimizdelerdi… En Azından İkimizden Birisi Kurtulabilir Miydi? Ağlıyordum. Eğer Yakalarlarsa İkimizi De Yaşatmazlardı. Uzaktan Askerlerin Olduğu Arabanın Işığını Görüyordum. Yetişebilir Miydik? Koş" Diye Bağırıyordu. Koştum, Koştum Ta Ki Silah Seslerini Duyana Kadar. Çünkü Bu Toprakların Kaderi Hasret` Ti.

(Tanıtım Bülteninden)