Ölüyorum diyen bir kadın sesi duydum. Ürkek bir yürekle... Hayır diyen bir adamın sesiyle durdu “Kadın” Ölümü bu kadar özlemişken... Beni her gün daha mı çok mutlu etmek için seslendin.

Yoksa her gün yeniden bin kez ölmem için mi sesime kulak verdin. Adam durdu öylece ve düşünmeden.... Kalbimin sesine güveneceksen kal...

Yoksa eskimiş izlerin gidişine bırakacaksan hiç durma ölüme at kendini. Ve kadın... Şaşkın bakışların hiç tatmadığı kalp atışlarına bıraktı kendini. Sen nasıl bir adamsın dedi.

Adam... Öyle bir güzel kadın var ki kalbimde... Sen yeter ki... Onu yaşatmayı bil. O zaman ölüme... Benden uzak dur diyeceksin.

(Tanıtım Bülteninden)