Bir gün karşına öyle biri çıkar ki konuşamazsın. Şuranda bir çocuk
koşuşturmaya başlar. Sonra tam konuşmayı öğrenirsin, tam ona “Hadi
gel, biz olalım.” demek istersin. Gider… Hem de öyle bir gider ki tüm
harflerini de yanında götürür. Sonra ne olur biliyor musun çocuk?
Sana konuşmasını öğreten hayat, susmasını da öğretir. Terk edildiğin
gün aklında bir şair doğacaktır. Sana, “Hadi bir kalem al da ona olan
aşkını yaz.” diyecektir.
Yazma! Ben çok yazdım, kimse geri gelmedi.

(Tanıtım Bülteninden)