Selanik’te bir asırdan daha önce… Fatma, buz yanığı bir süngünün zalim ışığına evladını “bıraktı…”

Mardin’de, barut kokularının silinmediği isyan yıllarında… Sultan, ışığına düştüğü sevda koruna can parelerini “bıraktı…”

Antalya’nın usul melteminin, denizinin kavruk tadının, yaseminlerinin kokusunun gönülleri yumuşattığı yakın zamanlarda… Rüya, hapsolduğu yargılar evrenine hayallerini “bıraktı…” Ateş çemberinin içinde sıkışmış bir akrep gibi iğnesini kalbine sapladı… Kalbi Özgür’dü zaten…

Sahi nasıl olur da bırakır bir ana evladını?

Sevmekten vazgeçmese de neden sevdiğinden vazgeçer bir kadın?

Herkesin unuttuğunu her an hatırlamak, her sabah aynı anılara uyanmak mıdır vazgeçmenin bedeli?

Unutulan,

Vicdan yükü soruların, affedilemeyen âşıkların, zihnin körebesi puslu yılların peşine düşüyor.

Nilüfer Benal,

İncelikli kurgusu ve şiirsel diliyle Unutulan’ı okurun yüreğine bırakıyor.

(Tanıtım Bülteninden)