İlk mektupları okumak zordu ama zaman geçtikçe hem onun yaşadıkları hem de benim okuduklarım çok ağırlaşıyordu. Çekmeceden mektupları çıkarıp bir yenisini elime aldım. Ve şimdi yıllarca sorduğum soruların cevabını avuçlarımın içinde tutuyor olabilirdim…

“Beni affet Zümra. Sana yaşattıklarımın onlarca katını yaşıyorum. Bir gün beni bulursan ya da ben karşına çıkabilecek cesareti gösterirsem ayaklarına kapanıp af dileyeceğim…
Annen”

(Tanıtım Bülteninden)