Anlatma iştahının kesildiğini fark ettim, bir ismin bir dudaktan çıkarken bu kadar can yakıcı bir tavır takınacağını o ana kadar hiç fark etmemiştim. Boğazına düğümlendi lokmalar, dalgalar kıyıyı dövedursun, sanırım ilk kez öksüz kaldı asma yaprağındaki sardalyalar. Üç kere çalınan kapımın arkasındaki bahtsızlığımı hatırladım. Hülya’nın bu kadar şanslı olmasına da hayıflandım. Bana yardım edecek misin, dedi. Elimden ne geliyorsa yapmaya razıyım, dedim. O masada her şeyi başından sonuna kadar anlattı. O anlattıkça ben dalgaların sesine kapıldım. O anlattı, kapım üç kere çalındı, sardalyalar öksüz kaldı

(Tanıtım Bülteninden)