Günün sonunda öldürülecek olan Mahsun’un son gününü geçirirken yaşadıklarını anlatan uzun öykü, Mahsun’un içinden hiç eksiltmediği iyilik duygusuna odaklanmaktadır. Mahsun, yaşama tutunmak için mücadele etmeyen, ne kadar iyi olsa da artık hayata tutunmaktan vazgeçmiş, pes etmiş bir karakterdir. Mahsun’un dünyasında cezanın büyüğünü kötüler değil, iyiler yaşar. Ancak bu onu iyilik yolundan ayırmaz. Mahsun, nadir roman karakterlerinden biri olan eşi az rastlanır bir iyilik ve dürüstlükle donatılmıştır.
İnsanların içindeki iyiliğe seslenen öyküde önemli olan sonuç değil, hayatın karşısında hangi tarafta olduğumuzdur. Haksızlığa uğrasak bile, başkalarının günahlarının bedelini ödesek de hayata bakışımızın bizi biz yaptığını göstermektedir.
Kitabı okuyan herkes, kendi bakış açısıyla karakterin serüvenini deneyimleyecektir. Kimine göre karakter düz, iyi bir tiptir. Kimi için ise örnek alınabilecek ideal bir insandır. Hatta bazıları karakteri fazla iyi olduğu için eleştirecektir. Burada ulaşılmak istenen de budur.

(Tanıtım Bülteninden)