Bir kadının ortaya çıkardığı muazzam enerji dalgası bütün bir kahveyi esareti altına almıştı. Bu toplu gülme krizi kaç dakika sürmüştü bilinmez ama Barış’a saatler gibi gelmişti. Bir tek o gülmüyordu. Kendi masasındakiler dahil herkes sinir gazına maruz kalmış gibi kahkahalar ve gözlerinden gelen yaşlarla gülerken; Barış asabi, neredeyse gördüğünden iğrenen gözlerle bakıyordu etrafına. Gölgenin Şarkısı, bir günahın kefaretini, acemice bir intikamı, zamanın dönen çarklarında değişen arkadaşları ve onların maskeler ardına gizlenmiş riyakârlıklarını bize gayet sade ve güzel bir dille sunuyor.