"Unutma kızım! Güneşin battığı gün yeniden doğduğumuz gün olacak."

Adak seansını huşu içerisinde yerine getirmeye çalışan Sagain, bu cümleyi duyduğunda öfkeden titremeye başlamıştı. Annesine kılıcı bir kere değil, defalarca indirdi. Ardından askerlere öldürdüğü kadının kocasını da getirmelerini söyledi. Runez'in babası hiç direnmedi. Bu nefretten kaçamazdı. Sagain onu da aynı hiddetle öldürdü. Etrafta dehşetin ve nefretin iğrenç kokusu hâkimdi. Yıllarca beraber yaşadıkları, çocuklarını iyileştirdiği, yemeklerini paylaştığı komşuları onları hayatlarında ilk defa gördükleri bu aklar içine bürünmüş çirkin adamın kılıcının gölgesine layık görmüşlerdi.

(Tanıtım Bülteninden)