Hermann Broch toplumda gözlemlediği çöküşe, değerlerdeki parçalanmaya karşı çıkan, mutlak olanı, ahlaki olanı aramış bir edebiyat insanıydı. Ona göre kapitalizm piyasadaki iniş çıkışlara bağlı olarak insandan sürekli en üstün başarıları talep eder, bu nedenle de onu kendine köle olarak bağlar.

Ülkesi Avusturya’yı Nazilerin işgal etmesi üzerine 1938 yılında Thomas Mann ve Albert Einstein’ın yardımıyla Londra üzerinden New York’a sığınan Hermann Broch roman ve öykülerinde ağırlıklı olarak insan haklarına yer verir. O yıllarda toplumda değerlerin ve kişiliklerin gittikçe yitirildiği görüşündedir. Broch artık totalitarizm karşıtı bir yazardır. Öykülerinde hem bir filozoftur hem de olağanüstü kültürü ve duru anlatımıyla üstün bir sanatçıdır.

Avusturyalı edebiyat bilimcisi ve yazar Heinz Politzer için Broch’un öyküleri İtalyan ressam Giorgio de Chirico’nun metafizik yapıtlarını andırıyor: “Anlattıklarının çizgileri çok keskin, kullandığı kelimeler çok renkli, her şey sonsuza açılıyor, okurda yarattığı çağrışımlar çok özgür.”

(Tanıtım Bülteninden)