İnsan bazen “sanmak”tan ibaretti…
Mutlu sandığı hayatları, iyi sandığı arkadaşları, gelecek sandığı güzel zamanları…
Sevdikleri vardı mesela; ayrılıklara sığdıramadığı, sığmasın istediği…
“Bu hikâye böyle bitmemeliydi” dediği…

Aşıklar susmamalı, özgürlük bir gün mutlaka bu kente de uğramalıydı. Yasaklar kimler içindi? Onlar kötü insanlar için değil miydi? Sevmenin nesi yasaktı? Bizler sevmekten başka ne suç işlemiştik?

Bukriye, Balkanlarda yaşanan gerçek bir aşkın romanı, yarım kalan, bitmeyen bir aşkın…

(Tanıtım Bülteninden)