Kukla tiyatrosu işleten ve aynı mekanda yaşamını sürdüren kukla ustası ve kızının zaman zaman mesafeli fakat genelinde sıcak olan ilişkisini konu alır. Filmde Karla hayatta ne olmak istediğini düşünen ve mutluluğun anlamını çözmeye çalışan bir kız çocuğu, kukla ustası ise bir sonraki tiyatro oyununu yazmakta sıkıntılar çeken ve bir yandan kızına bakmak zorunda olan yalnız bir baba olarak portre edilir. Bu hikâye bulamama çıkmazı ve Karla’nın çevresini ve hayatını keşfetme çabası baba ve kızı mutluluğun anlamını anlatan bir hikâyede buluşturur. Fakat Karla beklediğinden ve belki de istediğinden çok daha önce hayatın ciddiyetini kavramak zorunda kalacaktır.

Karla

Modern insan, nefesini tutmuş geleceği merak ediyor. Yeni ekranlar alıştığı televizyonun çok ötesinde. Yayın akışı gibi bilindik değil aksine öngörülemez bu iletişim biçimi, ekran başındaki çocuğun oyun başladıktan sonra kurallarını değiştirdi.
Çocukluk tarihi boyunca ilk kez bu denli akışkan bir zaman ve iletişim deneyimiyle baş başa kalan  çocuk, üre-tüketici bir kimlikle, semantik (anlamsal) dijital’in öznesidir. Sokakta oyun oynayan, evde televizyon izleyen çocuk izleyici tanımı yıllar öncesine tarihlendi. Çocuk, günümüzde dijital benliğiyle self-ekran’ında oyun kurabilen, sanal dünyanın hem izleyicisi hem üreticisidir.
Bu değişimle birlikte geleceği merak eden modern insan heyecanla yeni hikayelerin izini sürüyor ve yeni hikayeler yeni içerikler vadediyor.
(Tanıtım Bülteninden)