III.-VII. , IX-XIII. yüzyıllarda Horasan ve Maverâünnehir'de dinî, itikâdî, felsefî, tasavvufî ve ilmî düzeyde varlık gösteren hareketlerden birisi de kuşkusuz Kerrâmiyye'dir. Temel esin kaynağını Ebû Hanîfe'nin Kûfe Okulu'ndan alan bu kelâmî, mezhebî ve tasavvufî yapılanma, İslâm toplumunda sadece ezilen ve ötekileştirilenlerin değil; aynı zamanda zımmî ve mevâlinin de kendisine sığınacakları muhkem bir liman olmuştur. Teolojik anlamda geliştirmiş oldukları sıcak ve yumuşak üslupla, birçok Gayr-i Müslimin ve Ehl-i Kitâb'ın sempatisini kazanarak onların islama girmelerini temin etmişlerdir. Muhaliflerinin ya da karşıtlarının koşullandıkları ve sadık davranmak zorunda kaldıkları inanç dizgeleri doğrultusunda onlara yöneltmiş oldukları bütün eleştiri, suçlama, itham ve reddiyeler nesnel ve bilimsel olmaktan çok duygusal, mezhebî ve ideolojik temellidir. Çünkü yapılan söz konusu eleştiri, suçlama ve ithamlar karşısında Kerrâmiyye tamamıyla "aykırılığı" ve "farklılığı" ortaya koymuştur. Bu bakımdan Kerrâmiyye, benimsemiş olduğu imân görüşünden Allah tasavvuruna; peygamberlik algısından âhiret düşüncesine; kurguladığı insan ve toplum anlayışından metafizik dünyaya bakışına kadar tamamıyla orijinal ve asildir. İslâm araştırmacıları, "Kerrâmî söylemin" bütün yönleriyle analiz edildiği bu araştırmadan edinilecek bilgi ve tecrübe ile Kerrâmî zâhid ve bilim adamlarının, İslâm düşünce ve kültür tarihine olan etkilerini daha iyi keşfedecek ve düşünsel-fikirsel anlamda Kerrâmîler'le ilgili tarihî süreçte yaratılan olumsuz ve anlamsız algı operasyonlarına asla itibar etmeyecektir. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 344 Baskı Yılı: 2016 Dili: Türkçe Yayınevi: Rağbet Yayınları

Kerrmi Söylem ve Yansımaları - Horasan ve Maveraaünnehir'de Ilımlı Bir İslam Politikası

İslâm dini, bir kanunlar ve manzumeler sistemidir. Genelde bütün ilâhî dinler özelde de İslâm dini, beli başlı ilke ve esaslar üzerine inşa edilmiştir. Bu ilkeler tespit edilip ana esas olarak benimsenirken rastgele veya tesadüflere dayalı olarak değil; tam aksine vahiy ve vahyin birinci derecedeki muhatabı olan Hz. Peygamber'in (s.a.v.) uygulamalarına istinaden hareket edilmiştir. Bir dinin, ilâhî bir din hüviyetine sahip olabilmesinin üç önemli kriteri bulunmaktadır: Bunlardan birincisi, Allah inancı (Ulûhiyyet);ikincisi, Peygamberlik inancı (Nübüvvet); üçüncüsü de, Âhiret inancıdır. Bu nedenle ilk insan ve ilk peygamber olan Hz. Âdem'den(a.s.) son peygamber Hz. Muhammed'e (s.a.v.) kadar Allah tarafından gönderilmiş olan bütün ilâhî sistemlerde, yukarıda sıraladığımız üç önemli ilke ana eksen olarak kabul edilmiştir. Eskilerin usûlü selâse (üç önemli ilke) olarak tavsif ettikleri Allah, peygamber ve âhiret inancı, insan söz konusu olduğunda onun temel akîdesini daha özelde de dinî tasavvurunu oluşturmaktadır. Bu bakımdan insanın dinî tasavvurunun oluşumunda kabul ettiği hatta savuna geldiği akîdesinin önemli bir payı vardır. Zira bir mü'minin dinî anlayış ve tasavvurunun şekillenmesinde etkili iki alan söz konusudur:İtikât ve Fıkıh. Bunlardan ilki teorik ve kuramsal yönü oluştururken diğeri de, amelî ve toplumsal alanla doğrudan ilişkilidir. Bu nedenle bir mü'minin kâmil ve olgun imâna sahip olması, öncelikle sağlam ve doğru bir itikâdı elde etmesi daha sonrasında da bunu pratik hayatına aktarmasıyla gerçekleşebilecek bir husustur. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 254 Baskı Yılı: 2016 Dili: Türkçe Yayınevi: Rağbet Yayınları