Kocasından yeni boşanmış bir doktor olan Nilgün'ün genelev çalışanlarını muayene etmesi için görevlendirilir ve yolu küçük bir kasabaya düşer. Bu genelev çalışanlarından biri olan Anjelik, buranın gözdesi niteliğindedir. Sürpriz bir şekilde Nilgün ve Anjelik çocukluk arkadaşı çıkarlar. Kasabada hayat oldukça karışıktır ve üst üste birçok ilginç olay yaşanır. Bunun üstüne buradan kaçmaya karar veren Nilgün ve Anjelik bir günlük bir tatil için izbe bir yere giderler. İki kadının burada deneyimlediği şey başta cinsel kimlikleri olmak üzere tüm hayat düzenlerini değiştirecek ve dönüştürecek cinstendir.

Düş Gezginleri

1999 yılında çekilen “Duruşma” adlı sinema filmi İstanbul’un eski semtlerinden birinde yaşayan sade insanlar arasına bomba gibi düşen ilginç bir bekaret öyküsünü konu ediniyor. Öykü, komşu kızı güzel Nazan’ın, mahallenin yakışıklıları Selami ve Cavit’le iki evlilik geçirmesine rağmen bakire kalmayı becermesini; Selami ile Cavit’in, Nazan için kıyasıya kapışmalarını; Nazan’ın annesi Necla’nın çevirdiği dolapları; bu ilginç gelişmeleri komşuların merakla izlemelerini, şaşkınlıklarını ve sade yaşamlarının bir anda medyatikleşmesini komik bir dille anlatıyor.

Duruşma

12 Eylül askeri darbesinin ilk günleri beş yaşındaki Metin (Kutay Özcan), camdan bakarken kendi kendisine şarkı söyleyerek annesini beklemektedir. Ama annesi Ayten (Zara) tutuklanarak ceza evine konmuştur. Çocuk evde ailesiz olduğu için onu hücredeki annesinin yanına götürürler, annesinin bütün şaka ve oyunlarına rağmen Metin olan bitenlerin farkındadır. Ertesi gün Metin’in Bozcaada’da yaşayan dedesi Hüseyin Efe (Tarık Akan), onu almaya gelir ve Metin’in özgür günlerinin geçeceği ada günleri başlar.  Arkadaşları, annesinin yediği 'komünist' damgasından dolayı onu dışlamaktadırlar. Halbuki Metin daha doğru düzgün komünist demeyi bile becerememektedir. Dışlamanın etkisinde olan Metin’in bir derdi daha vardır, adanın her tarafında asılı duran ’Arananlar’ afişlerinde babasının resmi de vardır.